Slakken bestrijding met Bayer

Contactgegevens

Delen

Het gevaarlijkst voor de tuinbezitter zijn de naaktslakken. Naaktslakken, maar ook huisjesslakken, vreten aan groenten, fruit en siergewassen. Ze hebben een voorkeur voor kiemplanten, jonge planten en gewassen met zachte, tere bladeren.

Duidelijke kenmerken van slakkenschade zijn de typische venster- en gatenvraat aan de bladeren, en de typische slijmsporen. Vochtig en warm weer bevordert de slakkenactiviteit. Slakken zijn vooral 's nachts actief. Overdag kruipen ze weg in hun schuilplaats.
Vanaf april kruipen de jonge nakomelingen uit de overwinterde eieren en beginnen direct met de vraat aan tuinplanten. In die periode zijn kiemende plantjes in de moestuin bijzonder kwetsbaar. Zes tot acht weken na de paring leggen de slakken hun eieren, bij voorkeur in spleten in de grond. Afhankelijk van de slakkensoort treedt deze cyclus één- tot tweemaal op.

Typische naaktslakken in onze tuin zijn o.a.:
- de grauwe veldslak (Deroceras reticulatum), licht-grijs tot gelig-bruin.
- de zwarte wegslak (Arion hortensis), grijsbruin met donkere band op beide zijden, zool opvallend geel gekleurd.
- de grote zwarte wegslak (Arion ater), zwart en vrij groot (tot 13 cm lang).
- de grote aardslak (Arion ater rufus), rood-bruin en vrij groot.

Bij de huisjesslakken (met een schelp op de rug) vinden we vooral volgende twee soorten in de tuin:
- de tuinslak (Helix aspersa), grijs-bruin huisje met lichte plekken.
- de aardbeislak (Trichia striolata), het huisje is platter dan dat van de tuinslak en is vuil-grijs tot (rood)bruin, maximum 13 mm groot.

Promoties: